Dostępność parkingu
Przy głównym wejściu do Muzeum przy ul. Gotyckiej są dwa ogólnodostępne miejsca postojowe dla osób z niepełnosprawnościami. Do budynku prowadzą utwardzone dojścia.
Spichlerz
Muzeum zapewnia częściowy dostęp osobom z niepełnosprawnością.
Do budynku prowadzą schody (6 stopni). Osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich mogą skorzystać z zewnętrznego dźwigu, który umożliwia dostęp do kasy, punktu informacyjnego, sklepiku muzealnego oraz wystawy stałej na parterze. Drzwi wejściowe są odpowiedniej szerokości, dość ciężkie, otwierają się na zewnątrz. Za nimi znajdują się automatycznie otwierane drzwi szklane. Lada w punkcie informacyjnym jest dostosowana do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Przestrzeń wokół kasy biletowej (która pełni jednocześnie funkcję punktu informacyjnego i sklepiku) jest jednak bardzo ograniczona. W budynku nie ma szatni. Wystawy stałe można zwiedzać z audioprzewodnikiem w języku polskim i angielskim, z audiodeskrypcją oraz z lektorem PJM. Dostępnych jest 5 pętli indukcyjnych do audioprzewodników. Między salami nie występują progi ani różnice poziomów. Korytarze i dojścia do eksponatów mają co najmniej 1,5 m szerokości. Na parterze znajduje się częściowo dostępna toaleta. Brakuje w niej jednak instalacji alarmowej przeciwpożarowej ze świetlną sygnalizacją zagrożenia, oznaczeń dotykowych i wypustek dla osób z niepełnosprawnością wzroku oraz odpowiedniej przestrzeni manewrowej dla wózków. Drzwi toalety otwierają się do wewnątrz, a przed nimi znajdują się oszklone drzwi otwierane na zewnątrz – personel muzeum oferuje pomoc w ich obsłudze. Na parterze dostępny jest również „pokój wyciszenia”, w którym można odpocząć i odprężyć się; wyposażono go także w przewijak dla dzieci. Ciągi komunikacyjne są odpowiedniej szerokości i wolne od przeszkód. Dla osób poruszających się na wózkach dostępne są hol, wszystkie ekspozycje oraz sala edukacyjna na poddaszu. Dostęp do wyższych kondygnacji (I-III piętro) zapewnia winda zlokalizowana w holu głównym. Niestety, nie posiada ona komunikatów głosowych ani przycisków w alfabecie Braille’a, jest słabo oświetlona, a panele sterowania umieszczono zbyt wysoko. Brakuje również czujników ruchu przy drzwiach, wyróżnionego przycisku kondygnacji „0” i przycisku awaryjnego „STOP”. Schody są wyposażone w poręcze, ale nie zostały one przedłużone o wymagane 0,3 m. Brakuje także poręczy środkowej (obniżonej). Wysokość stopni jest nierówna, a oświetlenie schodów niewystarczające. Drzwi wewnętrzne są słabo oznakowane. W budynku nie ma ścieżek prowadzących ani punktów uwagi dla osób niewidomych i słabowidzących, a także systemu informacji wizualnej, dotykowej (tyflomapy) czy głosowej. Brak możliwości komunikowania się z osobami głuchymi. Punkt informacyjny i sala edukacyjna nie są wyposażone w pętle indukcyjne.
Zamek
Droga prowadząca do Zamku jest wyłożona tzw. kamiennymi „kocimi łbami”, które utrudniają dojście osobom z niepełnosprawnościami ruchowymi. Parter zamku jest bez progów.
Na parterze Zamku znajdują się:
- dostosowana toaleta dla osób ze szczególnymi potrzebami,
- plan tyflograficzny parteru oraz toalet,
- poziome fakturowe oznaczenia dla osób niewidomych i słabowidzących na korytarzu
- tabliczki w alfabecie Braille’a,
- możliwość wykorzystania pętli indukcyjnych podczas zwiedzania z audioprzewodnikiem.
- Dostępne są dwa znaczniki dźwiękowe w aplikacji YURWAY (przy drzwiach wejściowych oraz przy toaletach)
Na piętro prowadzą schody, które są wyłożone wykładziną, nie ma oznakowań kontrastowych oraz przedłużonych poręczy. Specyfiką zamku jest to, że jest wiele przejść z niskim stropem oraz stromych schodów, które prowadzą do poszczególnych pięter. W budynku brakuje instalacji alarmowej przeciwpożarowej ze świetlną sygnalizacją zagrożenia, oznaczeń dotykowych i wypustek dla osób z niepełnosprawnością wzroku na wyższych kondygnacjach i piwnicach. Nie zastosowano tam także oznakowania dróg komunikacyjnych i ewakuacyjnych piktogramami. Brakuje także systemu informacji wizualnej, dotykowej (tyflomapy) i głosowej. Wystawy stałe w zamku można zwiedzać z audioprzewodnikiem w j. polskim, angielskim, PJM lub z audiodeskrypcją, Do budynku można wejść z psem asystującym.
Dworek
Budynek jest częściowo przystosowany do potrzeb osób z niepełnosprawnościami.
Droga prowadząca do Dworku jest wolna od przeszkód, w tym krawężników wyższych niż 2 cm. Przy wejściu znajduje się utwardzona nawierzchnia oraz ciągi piesze o szerokości co najmniej 1,5 m. Drzwi wejściowe są odpowiedniej szerokości. W sieni występuje jednak wysoki próg (16 cm). W razie potrzeby udostępniana jest przenośna rampa dla wózków inwalidzkich. Możliwa jest również pomoc asystenta lub pracownika muzeum, którego można wezwać dzwonkiem. Ciągi komunikacyjne w budynku mają odpowiednią szerokość i są wolne od przeszkód. Na parterze znajdują się: kredens, jadalnia, salon, gabinet i sypialnia. Między pomieszczeniami nie występują progi ani różnice poziomów. Drzwi wewnętrzne nie są oznakowane. Drewniane schody wyposażone są w poręcze, które nie zostały przedłużone o wymagane 0,3 m. Pierwsze piętro budynku pozostaje niedostępne dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. W Dworku brak dostępnej toalety. W budynku brakuje instalacji alarmowej przeciwpożarowej ze świetlną sygnalizacją zagrożenia, oznaczeń dotykowych i wypustek dla osób z niepełnosprawnością wzroku. Nie zastosowano oznakowania dróg komunikacyjnych i ewakuacyjnych piktogramami. Brakuje także systemu informacji wizualnej, dotykowej (tyflomapy) i głosowej. Dworek można zwiedzać z audioprzewodnikiem w j. polskim, angielskim, PJM lub z audiodeskrypcją, Do budynku można wejść z psem asystującym.
Ogród muzealny
W ogrodzie muzealnym część alejek stanowi deptak wyłożony kostką brukową. Pozostałe ścieżki, prowadzące m.in. do Zamku, budynku administracyjnego, Skansenu Etnograficznego oraz Dworku, pokryte są szutrem lub trawą, co stanowi znaczne utrudnienie dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Na terenie ogrodu znajdują się ławki ogrodowe umożliwiające odpoczynek. W sezonie wiosenno-letnim otwarta jest również w części przystosowana toaleta dla OzN, do której prowadzi krótki podjazd. Toaleta ta nie posiada jednak instalacji alarmowej przeciwpożarowej ze świetlną sygnalizacją zagrożenia, ani wypustek i taśm dla osób z niepełnosprawnością wzroku. W toalecie znajduje się przewijak dla dzieci.
Skansen Etnograficzny
Znajduje się w ogrodzie muzealnym. Odtwarza tradycyjny wygląd wsi wielkopolskiej przełomu XIX - XX wieku. Tradycyjne budownictwo może stwarzać problemy dla osób z niepełnosprawnością ruchową (wysokie progi, wąskie drzwi, nierówna powierzchnia). Przed wejściem do Chałupy - kocie łby, pozostała nawierzchnia w Skansenie jest pokryta trawą. Brakuje systemu informacji wizualnej, dotykowej (tyflomapy) i głosowej. Przy Skansenie znajduje się toaleta dostosowana dla osób z niepełnosprawnościami. Przy wejściu do toalety, po prawej stronie została zastosowana pochylnia niwelująca próg. Brak w niej instalacji alarmowej.
Budynki administracyjne
Budynki są nieprzystosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. W budynkach są wysokie progi, wąskie korytarze, strome schody. Brak dostępnej toalety.
Skansen Archeologiczny w Mrówkach
Mrówki, 62-550 Wilczyn
Skansen Archeologiczny w Mrówkach jest oddziałem Muzeum Okręgowego w Koninie. Znajduje się na półwyspie Jeziora Kownackiego, otoczony bagnami i dodatkowo fosą. To trudno dostępna „fortalicja”, określana w nomenklaturze archeologicznej jako gródek stożkowaty. W miejscu brak udogodnień i elementów dostępności dla osób ze szczególnymi potrzebami. Do budynków skansenu można wejść z psem przewodnikiem lub psem asystującym.
